Her zamanki neşesi tükenen Mimi.

salonun bir köşesinde, yıllardır görmediği birini bekler gibiydi…

***

Mimi, evimizin bir ferdi haline gelen minik tavşanın adı.

Onu, bir bağ arasında bulmuştuk.

Pençeleri arasına almak için hemen yanı başında bekleyen şahinden kurtarmıştık…

Nasıl oldu da diğerlerinden,

ve annesinin kucağından (!) ayrı kalakalmıştı?

Anlayamadık.

Ama Mimi,

titrek titrek, henüz yürümesini bile beceremezken

bir sıcak yuvaya kavuşmuştu…

***

Kedimiz “Simba’nın”,

muhabbet kuşu “Maviş’in” isim anası olan kızım yine öne atıldı.

“-Bundan sonra bunun adı Mimi’dir biline…”

Biz onu öyle sevdik ki…

Onun sayesinde, çocuklarımın ders notları,

benim şiirlerimin bile yönü-yöntemi değişiverdi

İşten eve dönüşlerin umudu,

sevginize karşılıksız yanıt veren

bir bireydi evimizin…

***

Kızım,

“-Niye öyle somurtkansın bugün ?”

diye sorsa da,

hiç yanıt bulamayacağı bir soru sorduğunun farkında mıydı ?

Bilemem..

“babam” veya

“anam… son nefesini kollarım arasında verdi…” diyenleri düşünüyorum da,

Bu dayanılmaz, içleri acıtan bir olay olsa gerek…

“-Hadi,bugün herkes erken yatacak!!! hadi..hadi herkes yatağa…

Kitaplarınızı okuyun uyuyamazsanız!!! Hadi herkes odasına..! “

Bir süre sonra dönüp yokladığımda

Mimi ölmüştü…

Buna, “ani panik ölüm” dedi veteriner…

***

“-Mimi nerede ?” diye sordu kızım ertesi sabah.

O zaman 9 yaşındaydı.

Doğmak

Yaşamak

Ve,

Ölmek bir insana,

O yaşlarda ne ifade edebilir ?

“-Gece acilen veterinere götürdüm…orada…öyle iyi ki rahatı !!! “

Bu acil yanıtım,

çocukları leyleklerin getirdiğini söylemek gibi olmuştu ama…

Olsun,

En az bu yalanıma önce ben inanmıştım…

***

Önceki gün…

27 yaşına gelmiş,

Fransız yasalarına yön veren bir kariyere ulaşmış kızımın sorusuyla irkildim:

“-Baba biliyor musun,

Veterinere götürdüğün Mimi’miz büyümüş, kocaman bir tavşan olmuştur artık..!”

Onu görmeye gidelim demedi iyi ki !

Ama…

içim çok acıdı gün boyu…

Kendi kendime

ve

kendi kulağıma fısıldadım:

“Ali…Mimi’nin rahatı öyle iyi ki…”

Ve inanmasa da,

kızıma ıslak gözlerimle seslendim

“… Mimi hâlâ veterinerde kızım…”

————————————————

KÖYLÜ’nün GÜNLÜĞÜ:

Söyleşimizin ardından

ELİF ŞAFAK’ın mesajı

Sevgili Ali,

Dost mesajın ve bu güzel söyleşi için yürekten teşekkür ediyorum.

Epeydir düzenli olarak emaillerime bakamıyordum, o yüzden yazmakta geciktim, lütfen kusuruma bakma, Yurtdışındayım ve yazmaya çekildim,

Çok keyifli bir söyleşi oldu bu, inşallah gene Fransa’da bir başka okuma gününde buluşmak, daha uzun sohbet etmek dileğiyle, şimdiden yeni yılını kutlarım.

Dostlukla, ruhdaşlıkla,

Elif